Wakacje dobiegały końca.
Zbliżał się 1 września 1972 roku, a budynek ciągle nie był wykończony. Było już pewne, że przedszkole nie będzie uruchomione na czas. Mijały kolejne dni rodzice wraz z dziećmi przychodzili oglądać postępy prac na terenie ogrodu i przedszkola. 30 września, w sobotę pani dyrektor Zofia Kania zorganizowała w swoim mieszkaniu zebranie z pracownikami przedszkola. Ustalono na nim plan działania i przydzielono zadania, by jak najszybciej zakończyć prace budowlane. I tak, już od następnego dnia wszyscy pracownicy zabrali się do pracy.
Wreszcie wszystko było gotowe. Wszyscy byli bardzo zmęczeni, 
przecież często ciężko pracowali aż do 2 w nocy, ale bardzo szczęśliwi, bo wkrótce miały przyjść dzieci.
Po smutnych, pełnych deszczu i wyjącego wiatru dniach nastąpił śliczny, słoneczny poranek 6 października 1972 roku. Tego właśnie dnia nasze przedszkole rozpoczęło swoją działalność. Radosne buzie dzieci powitały swoje nauczycielki, panie woźne, kucharki oraz sale pełne zabawek.
I tak jest już od 35 lat. Wiele od tamtego czasu się zmieniło. Dzieci dorosły, zmieniły się nauczycielki, dyrektorki, ale idea naszego przedszkola pozostała. W dalszym ciągu najważniejsze dla nas jest Dobro Dziecka, jego wszechstronny, bezpieczny i radosny rozwój dostosowany do jego indywidualnych potrzeb i możliwości. Pragniemy w każdym dziecku rozbudzać ciekawość świata i ludzi. Uwrażliwić na piękno przyrody, nauczyć szacunku i troski o środowisko. Chcemy by nasze dzieci czuły się kochane, akceptowane i szczęśliwe.
